Daniel Yulich'ın kendini tanıtımı:
Rusya'da Nizhny Novgorod ile St. Petersburg arasında yaşayan bir sanatçı ve grafik tasarımcıyım.
Hatırlayabildiğim kadarıyla erken çocukluktan beri çizim yapıyorum. Çeşitli sanat stüdyolarında derslere katıldım, ama orada hızla tükendim ve sonunda ne takdir ne de bağlılık bulamadan ayrıldım. Sonuç olarak, kendi kendime gelişmeye karar verdim. Kendimi büyük ölçüde kitaplardan, videolardan... ve aynı şekilde üreten daha deneyimli tanıdıklarımdan yetiştirdim.
Şimdi, sanatı ticari illüstrasyon ve grafik/web tasarımıyla birleştiren bir serbest çalışan olarak çalışıyorum.
Sanatsal pratiğinizin kritik unsurları nelerdir? Şu anki tarzınızı nasıl tanımlarsınız?
Kendime ait gibi hissettiren bir tarzı yeterince uzun süre pek çok şeyi deneyerek aradım. Birçok tanınmış sanatçıyı taklit ettim, kendi bakış açımı ekledim; türler, şekiller ve renklerle deneyler yaptım. Sonunda fark ettim ki, ilgimi çeken şey gösterişli, meydan okuyan ve gündemde olan ama klişe olmayan, anlamlı bir şeymiş. İşte böylece son birkaç yıldır içinde çalıştığım pop art'a ulaştım.
Sizi Sketchar'a yönlendiren neydi ve ne zaman oldu?
Sketchar'ı, uzun zamandır takip ettiğim kurucusu Andrey Adno'dan Instagram'da duydum. O dönemde duvarlara resim yapıyordum ve birçok sokak sanatçısı gibi görüntülerimi büyütüp aktarmak için bir projektör kullanıyordum; bu amaç için gerçekten taşınabilir bir cihaz hayal ediyordum.
Sketchar duyurulduğunda çok sevindim, sanki bu ekip aklımı okumuş ve tam da istediğim şeyi yaratmıştı: hızlı yapılması gereken çok şeyin olduğu ortamlarda maksimum zaman tasarrufu sağlayan, sanatçı için daha rahat bir çalışma aracı.
Daha sonra, eğitim kütüphanesinin eklenmesiyle, yeni çizim öğrenmeye başlayan birkaç arkadaşımı bile Sketchar'a yönlendirdim.
Bir sanatçı olarak teknolojiyle uğraşmak nasıl bir duygu?
Sanatçılar, herkes gibi, değişen teknolojilerle birlikte hareket etmek zorunda çünkü geleceği bunlar şekillendiriyor. Yaratıcı beceriler ile teknoloji arasındaki sinerji, büyümemizi ve yeni zirvelere ulaşmamızı sağlıyor.
Yaratıcılığınıza yardımcı olan herhangi bir teknik veya ilke var mı?
Her şey bir fikirle başlar. Anlamlar bulmak ya da başkalarının dikkat bile etmediği şeylerde bir anlam görebilmek önemli bir parçadır ve bu her zaman bir şekil oluşturup ona renk seçmekten çok daha karmaşıktır. Hayatın çeşitli alanlarına daha derinlemesine dalmayı, olup bitenden haberdar olmayı, dinlemeyi, gözlemlemeyi ve yeni bir şeye girişmeyi severim: bu, her yeni eser için bir fikir bulmama yardımcı olur.
Demir perde, 2021 | Bu eser, bu yılın Ekim ayı başlarında yaşanan Facebook, Instagram ve WhatsApp kesintisinin ardından yaşanan paniği yansıtıyor. Bu olay bir kez daha gösterdi ki, dijital dünya bizim geleceğimiz, çünkü pek çok insanın tüm hayatı internet etrafında dönüyor. Bağımlılık, boyun eğme ve çaresizlik ana temalar.
Eserlerinizde küstah ve kışkırtıcı bir ton var. Sizi motive eden ve bu sanata zemin hazırlayan nedir?
Canlı ve duygu yüklü bir şekilde yaratmaktan keyif alıyorum. Bu, izleyicilerin bir soruna dikkat çekmesini ya da bir duruma başka bir açıdan bakmasını kolaylaştırıyor.
Van Gauguin, 2021 | İki büyük ustanın, Vincent van Gogh ile Paul Gauguin'in arasındaki gerginliğin modern bir yeniden yorumu.
Ana yaratıcı amacınız nedir?
Temelde, bu; çığır açan bir olayı ya da toplumun üstünü örtmeye ve gündeme getirmemeye çalıştığı bir şeyi yansıtan cesur bir provokasyon. Bazen sadece bir söz, ama aynı zamanda mevcut durumu, geçmişin gündemini ya da utanç verici ve hafife alınan günlük sorunları da canlı bir şekilde gösteriyor. Konu her seferinde farklı: hepsi o an bende ne yankı bulduğuna ya da beni ne etkilediğine bağlı.
Senin seçimin, 2020 | Bu eser, Travis Scott'ın 2020'deki McDonald's iş birliğinden esinlenmiştir. Eser, rapçi burger ve patates kızartmasını tanıtırken, siyahi Amerikalıların kızarmış tavuğa olan klişe düşkünlüğünü gösteriyor. Kaldırılan eldeki tavuk budu,
